Tijden veranderen

Vroeger wist ik nooit goed hoe ik moest uitleggen wat ik 'heb.' Ik zei dan maar ik heb VCFs, dat is Latijn en verder weet ik het ook niet. 'Gelukkig' heb ik ondertussen zo vaak mn verhaal verteld en moeten uitleggen wat ik dan heb dat ik het nu heel duidelijk kan vertellen zodat mensen t ook echt snappen en dat maakt nu precies het verschilt!

Zo durfde ik voorheen nooit open te zijn over mijn beperking tegen collega's, ik wilde namelijk niet anders behandeld worden!

Nu ik op 23 december in 't' NRC stond met mijn verhaal, open en bloot weet natuurlijk iedereen die het gelezen heeft dat ik een beperking heb. Oef, best wel spannend! Vandaag ging ik weer werken bij de bieb en waren er 2 lieve collega's die zeiden wat een goed en duielijk artikel het was in de NRC en daar ben ik super trots op. Het nam ook de drempel weg om er over te praten dus tijdens 't koffie momentje heb ik ook kunnen vertellen hoe het voor mij is dat prikkels slecht gefilterd worden en waarom ik daardoor vaak na 2 uur naar huis ga.

Een collega vroeg: "Kun je er mee uit de voeten?" En ik kon daar volmondig ja op antwoorden. Niet iedereen met #22q11ds kan dat, dat is een feit dus ik ben 'blij' met alles wat ik wel kan en dat is heel wat. Werken is dan niet gelukt, maar met een Wajong uitkering kom ik toh een heel eind in 't leven. En dat is ook precies waarom de Wajong zo enorm belangrijk is voor mij en vele anderen.

Het geeft me de mogelijkheid om zo zelfstandig mogelijk mijn leven te kunnen leiden en mijn eigen keuzes te maken met zelfstandig wonen. Ik hoop echt dat als er een nieuw kabinet komt ik niet weer opnieuw zal hoeven te vechten voor de rechten van mensen met een beperking, maar als het moet zal ik dat zeker doen!

De #Wajong is van levensbelang voor mij en iedereen die er afhankelijk van is!

Een positieve mindset maakt het verschil!

Een positieve mindset maakt het verschil!

Gister had ik eindelijk weer de energie om te gaan zwemmen en op twitter kreeg ik daar fijne, positieve reacties op. Dat werkt door in mijn energie en ook vandaag voelde i me krachtig genoeg om naar de bibliotheek te gaan.

Ik wilde graag de kerstboom opruimen dat was wel tijd zo na de kerstvakantie vond ik. t was fijn om even buiten te zijn en ik had wat aanspraak met de dames die aan het haken/breien/borduren waren. Zij zitten altijd op maandag ochtend in de bieb.

Ik genoot van de gezellige sfeer en na afloop toen ik even ging koffiedrinken met de maandag collega's kwam de manager er bij staan om te vertellen over haar vakantie. Ze noemde natuurlijk ook even mijn artikel en zei dat ze in de week na t artikel wel 20 aanmeldingen had gehad voor vrijwilligers in de bieb! Ze wist natuurlijk niet of dit naar aanleiding van mijn artikel was, maar ze hadden nog nooit zoveel aanmeldingen in 1 keer gehad!

Ik ging dus met een dubbel goed gevoel naar huis, ja ik draag op mijn manier echt een steentje bij aan de samenleving, precies hoe het haalbaar is voor mij!

In gesprek met het UWV

Het belang van het geven van vertrouwen

In gesprek met het UWV

Vanmorgen sprak ik voor het eerst met de nieuwe arbeidsdeskundige, ik was in januari dit jaar veranderd omdat de vorige mij behoorlijk onder druk zette om weer aan t werk te gaan. Hier liep ik bij voorbaat al op stuk en ik zei dan ook steeds nee op de vraag of ik een traject wilde als we contact hadden.

Deze arbeidsdeskundige luisterde goed naar wat ik te vertellen had en vroeg mij ook of ik vaak werd overschat. (Een hele belangrijke vraag want ja, dit is iets waar ik veel last van heb) Mensen denken bij mij vaak: Oh, die mevrouw Houtsma die kan wel 40 uur werken, ze kan zo goed praten/schrijven wat is nou precies haar probleem? Zij kon hier echter goed doorheen prikken en kon goed luisteren naar wat ik echt nodig heb.

En ineens kreeg ik zomaar uit het niets een idee: Zou er een trjaect mogelijk zijn waarbij ik een schrijfcoach kan inhuren die mij helpt met het structureren bij t schrijven van een boek?? Gezien ik hier nog een beetje mee aan het rommelen ben maar dit wel heel graag wil realiseren!

Oh, ze moest dit wel even uitzoeken want ze kende niemand die een boek wil schrijven.."Ach ja, ik ben de uitzondering op de regel." Zei ik toen uitgestreken. En daar moest ze wel om lachen!

t gesprek verliep zo gemoedelijk en persoonlijk dat ik dus spontaan een nieuw idee kreeg hoe ik verder kon komen, dus geef mij de ruimte en de vrijheid en ik hol vooruit in plaats van achteruit!! 😀

 Het was wel even spannend om vandaag voor de 1e keer bij de bieb te werken! Op de dinsdag is t toch net even anders dan wat ik gewend ben bij de woensdag. Zo is er een collega die ook de post haalt en net als ik graag om 9:30 al begint. 

t is dus even zoeken wat werkt zodat we elkaar niet in de weg lopen en kunnen werken zoals het voor een ieder prettig is.

t is ontzettend fijn dat ze bij de bieb zo met me meedenken in oplossingen! Mijn oude bieb juf kwam nog even langs en was verbaasd om mij op de dinsdag te treffen. Ik zei: "Ik vond het niet leuk meer op de woensdag." En dat was dat.

Na enkele weken van spanningen kan ik nu eindelijk die last van mn schouders halen en voel ik mij weer gemotiveerd en gewaardeerd om mijn beste beentje voort te zetten!

 Hoe om te gaan met?

De afgelopen tijd zat ik wat minder lekker in mn vel omdat ik problemen had met een collega bij de bieb. Ik zat er maar over te piekeren en kwam er niet goed uit.

Vorige week dacht ik: Dan ga ik maar stoppen bij de bieb want t levert mij geen plezier meer op, op deze manier!

Vandaag had ik een gesprekje met de manager en konden we op een positieve manier t probleem bespreken. Ze willen me graag bij de bieb houden en ze kwam met de oplossing om op de dinsdag te komen werken.

Zo heb ik geen last meer van die collega en kan ik toch de taken doen die gedaan moeten worden. Ook is het goed voor mij om onder de mensen te zijn gezien ik veel thuis ben, dat benoemde zij ook en dat klopt ook wel!

Ook al vind ik het fijn om veel alleen te zijn ik hou er ook van om af en toe onder de mensen te zijn en bij de bieb kan dit op een ongedwongen en veilige manier.

Al met al een heel fijn gesprek en ik voel me weer 100% gemotiveerd en gewaardeerd om mijn beste beentje voort te zetten bij de bieb! 

Op zoek naar de volgende stap

 Op zoek naar de volgende stap

Gistermiddag had ik een gesprek met een coach die ik heb

leren 

kennen via linkedin. Zij geeft oa alternatieve coaching en doet

familieopstellingen. t was interessant en inzichtelijk om te zien hoe

zij te werk ging met die opstellingen.

t maakt voor mij oa duidelijk waar mijn blokkades liggen en

waarom ik zoveel moeite ervaar met het schrijven van mijn boek.

De grootste belemmeringen waar ik op dit moment last van

heb is de steeds terugkerende rotonde waar ik maar op vast

blijf lopen.

Bij mij heet deze rotonde angst, de angst voor t onbekende en

de verwachtingen van mijn omgeving. Zal ik met dit boek wel

iets kunnen bereiken?

“Wat is je droom?” Vroeg ze. Ik moest er even over nadenken

terwijl ik doorgaans heel goed weet wat mijn droom is.

“Mijn droom is om mensen te inspireren met mijn verhaal.”

antwoordde ik. Dit is de reden waarom ik een boek wil schrijven

hoe het is om een beperking te hebben in de huidige samenleving.

Waar loop je tegenaan? Wat zijn mijn blokkades? Dit open en eerlijk

bespreken zonder angsten voor vooroordelen van andere mensen…

Dat is nogal een beer om opzij te duwen! t is ook een psychologische

strijd met mezelf en mijn eigen verwachtingen. Wat verwacht ik zelf

van dit boek? En hoe ga ik daarna verder? Allemaal vragen waar ik

nog geen antwoord op heb en het voelt enorm spannend om dit in 

de ogen te kijken. Want wat wil Ik nu echt??

Voor nu ga ik op zoek naar een nieuwe stap om weer een stapje

dichterbij mijn droom te komen want die zweeft nog te ver in mn achterhoofd om nu waar te kunnen maken. Er zijn nog een hoop

angsten om te overwinnen en die wil ik stapje voor stapje in de

ogen gaan kijken.

Het is tijd voor positieve verandering!

Spoken uit t verleden

 Gisteravond heb ik per abuis mijn oude dagboek zitten lezen van toen ik 15 was en toen kwamen er uiteraard allerlei onverwerkte emoties bovendrijven.

Toen ik 15 was zat ik op een school voor kinderen met leer en gedragsproblemen, dat was best heel moeilijk om mee om te gaan.

Ik kreeg vanzelfsprekend zelf ook gedragsproblemen omdat ik voor mezelf moest knokken en op moest komen anders werd ik compleet onder de voet gelopen.

Dit stukje heb ik heel lang weggestopt omdat het te zwaar was om naar te kijken of over na te denken, echter omdat ik een boek wil schrijven begon ik toch aan die confronterende reis naar t verleden..

Natuurlijk raakte de passages mij en zag ik met een volwassen oog dingen heel anders dan toendertijd midden in mn pubertijd, toch zag ik hoe moeilijk ik het had op school en thuis om mezelf

staande te houden.

Vandaag de dag heb ik nog steeds problemen met mijn zelfbeeld omdat ik vroeger veel werd uitgescholden voor 'heks' . Kinderen vonden mij lelijk omdat ik er net wat anders uitzie dan de meeste mensen.

Desondanks ben ik juist de persoon geworden die ik vandaag ben door alles wat ik heb meegemaakt en er is wat voor te zeggen dat ik mezelf toch voldoende heb kunnen ontwikkelen tot de volwassen vrouw die ik vandaag ben.

Wat je niet kapot maakt, maakt je sterker!!!

Koningsdag vieren op je eigen manier!

Vandaag is het Koningsdag, een feestdag in Nederland want de Koning viert zijn verjaardag.        Overal in Driebergen zijn er festivals, vrijmarkten en vieren de mensen feest.

Een dag met enorm veel energie en prikkels. Doorgaans negeerde ik de laatste jaren

 deze dag al vond ik t vroeger wel altijd leuk om even over de rommelmarkt te lopen.

De afgelopen 8 jaar was ik niet meer op de vrijmarkt geweest maar vandaag besloot 

ik om toch even een kijkje te nemen.

Het was overweldigend druk maar er hing een goede, positieve en vrolijke sfeer. 

Mensen verkochten hun spulletjes of liepen langs de vele kraampjes. Er was een 

orkest dat speelde vrolijke liedjes van Herman van Veen en dat bracht veel 

nostalgie naar boven.

Zelf kwam ik eigenlijk vooral omdat ik op zoek was naar een nieuwe bureau tafel. 

Na even wat rondgelopen te hebben zag ik er 1tje staan die me meteen aansprak en 

ik mocht hm voor 1 euro meenemen zei de verkoper. Perfect! Hij had wieltjes dus 

ik kon hem zo mee naar huis nemen.

Veel mensen keken even opzij om te zien wie daar zoveel lawaai maakte, dat vond

ik wel een beetje genant.. maar ik was blij met t tafeltje en trok me er weinig van aan.

Een mevrouw zei heel aardig: "Laat maar weten dat u er aan komt hoor, t is 

een mooi ding!" En dat vond ik super lief.

Later was het nog even spannend omdat ik iemand moest vragen om het tafeltje 

naar boven te brengen. Dat is ook altijd een drempel. Ik vroeg een buurman met 

wie ik oppervlakkig contact heb en hij heeft t tafeltje voor me naar boven gesjouwd.

Nu zit ik na te genieten van deze gezellige en actieve Koningsdag! 

Waarom de bieb zo goed werkt

Waarom de bieb voor mij zo goed werkt

Vandaag heb ik met veel plezier bij de bieb gewerkt. Ik werk hier nu een jaar en ik vind het nog steeds leuk! t kost energie, maar t geeft ook energie!

Elke week is het een uitdaging om te gaan met alle prikkels van huilende kinderen en veranderingen, Deze week waren ze bezig met t plafond zodat het minder gehorig zal zijn. Daar ben ik super blij mee want dit zal veel schelen qua herrie!

Gelukkig gaf het minder lawaai en onrust dan ik verwacht had en kon ik gewoon mn werk doen.

Op dit moment ben ik aan het leren om mijn energie goed te verdelen in de 2 uur dat ik bij de bieb ben. Zo ben ik de afgelopen weken bezig geweest met t opruimen van oud papier. Dit heb ik verdeeld in 4 keer omdat het teveel was om ineens op te ruimen.

Daarnaast doe ik kleine klusjes zoals de tijdschriften en kranten innemen, ik hou de ruimte netjes en orderlijk door de boeken netjes in de kasten te zetten en ik ruim de boeken op die binnen komen.

t werkt heel goed voor mij om bij de bieb op mijn eigen manier mijn tijd in te kunnen delen. En als ik na een half uur te moe ben mag ik ook eerder naar huis en dat is super fijn.

Voor mij is de bibliotheek een voorbeeld hoe er op de juiste manier met mensen met een beperking kan worden omgegaan!! 💗

Paniek in de tent

Paniek in de tent

Gister ochtend werd ik wakker met een paniekerig gevoel. De kunst is om dan eerst erachter te komen waar de paniek vandaan komt en van daaruit te handelen wat op dat moment t beste voor mij is.

Ik was zenuwchtig voor het 1e gesprek met mijn begeleiding want we zouden het erover gaan hebben hoe ik t UWV t beste kan aanpakken. Ik besloot om te gaan zwemmen om op die manier mijn stress aan te pakken en dat werkte.

De afgelopen jaren heb ik goed geleerd wat t beste voor mij werkt en waar ik rustig van wordt. Nu kon ik t gesprek ook goed in gaan.

Een goede klik.

We hebben een plan van aanpak bedacht hoe ik voor elkaar kan krijgen wat ik nodig heb van t UWV. Ze helpt me hierbij met de juiste stapjes ernaar toe zodat ik t overzicht behoud en dat is precies wat ik nu nodig heb.

Zo ga ik vandaag naar de inloop om een tekening te maken van de welbekende beer op de weg. Dit is voor mij een goede manier om mentaal mijn angsten aan te pakken en tot rust te komen.

Op deze manier ga ik stap voor stap mijn angsten aan en bereik ik uiteindelijk mijn doelen op een manier die voor mij werkt! 💓

Omgaan met stress van verjaardagen

 Omgaan met de stress van de verjaardagen week.

De tweede week van januari levert voor mij altijd de meeste stress op naast de overload van prikkels in december. Er zijn dan namelijk 3 verjaardagen achter elkaar. Zo was afgelopen dinsdag mijn zus jarig, op vrijdag de 13e is mijn nichtje 15 geworden en zaterdag de 14e ben ik zelf jarig.

De grote hamvraag is dan altijd: wat ga ik dit jaar weer doen, maar vooral wat is haalbaar qua prikkels?

De afgelopen jaren vierden wij dit op Texel samen met mijn ouders in een huisje. Dat was leuk en gezellig. Omdat mijn moeder t afgelopen jaar al een huisje had gehuur om haar verjaardag te vieren verloopt het dit keer anders..

Mijn zus komt uit Texel naar mij toe en dan vieren we t bij mij thuis. Toch best spannend dat het net even anders gaat dan andere jaren! In eerste instantie zou ik met haar mee terug reizen naar Texel maar toen ik er goed over nadacht besloot ik dat het toch teveel was qua prikkels.

Tijdens corona tijd vond ik het wat dat betreft ideaal, je kon en mocht gewoon niks: Punt!

Alles is voor nu in ieder geval goed en duidelijk afgesproken en dat scheelt alweer de helft qua spanningen. Daarom lukte het mij ook om deze week de activiteiten te doen die ik wilde. Zo ben ik dinsdag naar de inloop gegaan om te tekenen en heb ik woensdag in de bieb gewerkt. Zo heb ik toch alle activiteiten kunnen doen die ik graag wil doen deze week en zit ik niet alleen maar thuis te stressen!

Met 22q11ds blijft het altijd een uitdaging om goed met extra prikkels om te gaan!